Interview met Bianca van Strien

Wilde u altijd al schrijver worden?

Het was in ieder geval al vroeg duidelijk dat ik gek was op papier, pennen, schrijfmachines (of andere apparatuur waarmee je woorden op papier kon krijgen, ik kan me aan een rode plastic schrijfmachine herinneren die ik ooit heb gekregen. Ik kon daar mijn naam mee op papier zetten. Dan was daar nog de stencilmachine, de dymotang, de telex op kantoor. Van mijn eerste zelf verdiende geld kocht ik een printer voor de Commodore 64)
Geschreven heb ik dus altijd al en ik denk dat ik ook altijd al schrijver heb willen worden. Echter nooit met het idee dat dat zou gaan lukken. Dat was dan toch een verrassing.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Als jong meisje – waarschijnlijk nog op de lagere school – had ik ooit eens uitgeverij Kluitman aangeschreven of ze een boek van mijn verhaal konden maken (ik denk dat dat nog een “paardenverhaal” was) . Ze dachten dat ik nog wel wat jong was en het misschien later nog eens zou kunnen proberen.
Uiteindelijk ben ik liefdesverhalen gaan schrijven en dat doe ik nog steeds. Hier en daar volgde ik een cursus. Op het internet ontdekte ik de “verhalensite” en daar durfde ik voor het eerst mijn verhalen online te zetten en door andere mensen dan mijn leraren op de cursus te laten lezen. De leuke reacties en hulp waren goed voor mijn zelfvertrouwen en ik besloot voor het verhaal “Patrick” een uitgever te zoeken. Omdat dat verhaal bij verschillende uitgevers onderweg was, stuurde ik “Een nieuwe kans” naar uitgeverij Ellessy, die daar blijkbaar iets in zag en zo is het dus begonnen. Ellessy heeft uiteindelijk ook het verhaal “Patrick” onder de naam “Schaduwen en chocolademelk” uitgegeven.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Ik heb een schema waar ik me aan probeer te houden. Veel schrijven, natuurlijk ook mijn werk in de praktijk van mijn man doen en de bachbloesems. Dan zijn er nog de “normale” dingetjes zoals huishouden, boodschappen en het springwerk voor de praktijk of familie en vrienden. Hobby’s heb ik ook nog.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Eigenlijk wel. Een hobby waar ik een beroep van heb gemaakt. Doordat het nu ook mijn beroep is, kan ik er veel tijd aan besteden.

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk?

Ik vind het redigeren niet zo leuk. Het verhaal is dan eigenlijk wel af, maar er moet nog het een en ander aan gebeuren en daar heb ik wat moeite mee, vooral wat geduld (met mezelf: “Waarom heb ik dat niet meteen gezien?” en dat soort dingen) betreft.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Dat varieert zo’n beetje per verhaal. Bij sommige boeken luisterde ik naar bepaalde muziek.
Eén boek kon ik achter elkaar afschrijven door me te dwingen 1000 woorden per dag te schrijven. (Het was geen groot probleem die 1000 woorden te schrijven, maar helaas lukte dat bij een ander boek weer niet)
Over het algemeen schrijf ik het liefste ’s morgens. Tenzij ik natuurlijk in een “flow” zit, dan schrijf ik de hele dag of sta ik er ook midden in de nacht voor op.

Wat wilde u vroeger worden?

Iets met paarden (en schrijfster dus). Een tijdlang heb ik ook nog vertaalster willen worden, maar mijn vooropleiding was niet goed genoeg en toen ik naar Duitsland ben verhuisd, is alles een beetje anders verlopen wat opleiding en beroep betreft.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

S.E. Hinton. Zij heeft het boek “The Outsiders” geschreven. Een verhaal wat toch wel erg belangrijk was tijdens mijn tienerjaren. De film kijk ik nog steeds regelmatig.
Terry Pratchett lees ik ook graag
De boeken van mijn collegaschrijfsters vind ik ook heel erg leuk om te lezen.

Welke genres leest u het liefst?

Romance en fantasy

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Met mijn boeken heb ik niet de intentie om de lezers dingen te leren. Meer om ze een poosje te laten ontspannen.

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Doordat ik liefdesverhalen schrijf, is natuurlijk de doelgroep ook al vastgelegd. “Schaduwen en Chocolademelk” is een Young-Adult roman, maar dat was geen echte opzet. Het is gebeurd, omdat Jessica en Patrick toevallig die leeftijd hadden.

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Niet expres, maar er komen natuurlijk wel dingen in voor waar ik wat van af weet en waar ik zelf mee in aanraking ben gekomen. De meeste verhalen zijn echter toch wel verzonnen.

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Nee. Wel is het natuurlijk fijn als je de taal waarin je schrijft machtig bent. Uit ervaring weet ik wel dat het leuk is om cursussen te volgen en contact met andere schrijvers te hebben.

Wat zijn uw hobby’s?

Schrijven (behalve beroep, ook nog wel hobby), muziek maken (koor, blokfluitensemble, gitaargroepje), muziek luisteren, Geocaching, Countrylinedancing, computerspelletjes. Met vrienden onderweg zijn.

Wat doet u over 10 jaar?

Vermoedelijk niet veel anders dan nu. Ten minste hoop ik nog veel te schrijven en dat er ook nog steeds regelmatig liefdesromans van mij verschijnen. Ik kan en wil me niet voorstellen dat er hier hele grote dingen gaan veranderen. Natuurlijk gaan dingen anders zoals ook de laatste tien jaar gebeurd is, maar dat zijn dan eerder kleinere veranderingen. De basis zal denk ik zo blijven.

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Een echte lijfspreuk heb ik niet, hoewel: Als het vandaag niet hoeft, doe het dan morgen maar…Dat is eigenlijk niet zo’n hele positieve lijfspreuk en daar ga ik dan ook maar liever niet teveel op in ;)


Het laatst verschenen boek is:

Buren

Tijdens de vakantie van haar ouders, besluit Svenja dat ze een poosje op haar ouderlijk huis kan passen. Hoofdzakelijk zoekt ze de eenzaamheid om er over na te denken of ze haar relatie met haar niet trouwe vriend, Frank, wil voortzetten. Ze wordt bij het nadenken toch wat afgeleid door Gijs, haar vroegere buurjongen, die na het stuklopen van zijn huwelijk ook tijdelijk in het huis van zíjn ouders woont. Natuurlijk kennen ze elkaar van vroeger maar Svenja kan zich er niet aan herinneren, dat ze hem ooit eerder zo aantrekkelijk heeft gevonden en alleen zijn is ook niet alles…

ISBN 978-90-8660-254-4

Het boek dat hierna verschijnt is:

Mijn tiende boek verschijnt in het voorjaar van 2015 en heet Punt nr. 4

Meer over deze auteur leest u op haar website