Interview met Elly Koster

Wilde u altijd al schrijver worden?

Nee, niet altijd. Er waren meerdere beroepen die mij leuk leken. Wel was ik als kind al druk in de weer met het verzinnen en opschrijven van verhaaltjes, het maken van bijbehorende tekeningen en het lezen van boeken. Het bezig zijn met woorden sprak mij in ieder geval al vroeg aan. Ik kan me herinneren dat, toen ik een jaar of twaalf was, ik mijn ouders meedeelde dat ik van plan was ooit eens een boek te schrijven. Een lang verhaal met alles erop en eraan, dat leek mij wel wat. In die tijd was ik helemaal weg van ouderwetse films waarin actrices als Audrey Hepburn, Marilyn Monroe, Grace Kelly enz. hun opwachting maakten. Ja, zoiets moest het worden, had ik besloten.
Waar ik als kind niet op voorbereid was, was dat mijn moeder toen tegen mij zei: “Kind, om zoiets te kunnen schrijven moet je toch zelf eerst het een en ander meegemaakt hebben.” Ja, ja, het zal wel… dacht ik op dat moment. Nu weet ik dat mijn moeder, in mijn geval, gelijk heeft gekregen. Maar dat ik me altijd met schrijven bezig zou willen houden, nee, daar stond ik toen ik jong was nog niet echt bij stil.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Op de meest voor de hand liggende manier, door een manuscript naar een uitgever te sturen. 

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Daar valt geen pijl op te trekken. Normaal gesproken kruip ik na het ontbijt achter mijn laptop of soms zelfs voor het ontbijt, maar het kan net zo goed gebeuren dat ik geen inspiratie heb en eerst op de fiets boodschappen ga doen of een eindje ga lopen. Daarna kan ik met frisse moed aan de slag gaan en de rest van de dag mijn fantasie op het beeldscherm loslaten. Ik moet van mezelf een keer per dag naar buiten, even buitenlucht opsnuiven, anders functioneer ik niet goed. En soms komt een van onze dochters onverwachts langs voor een kop koffie of thee. Wanneer ik weer eens veel te lang aan mijn laptop gekluisterd zit, is dat een fijne en welkome onderbreking.
De ene keer stop ik met schrijven tegen de tijd dat het avondeten op tafel komt te staan, een andere keer ga ik na het avondeten door en als er veel inspiratie opborrelt wil het weleens gebeuren dat ik tot middernacht of nog later aan het schrijven ben. Dus, wat mijn dagindeling betreft, daar zit beslist niet altijd een vast ritme in.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Ja, ik schrijf fulltime. Wat ik grappig vind, is dat er regelmatig aan mij gevraagd wordt: schrijf jij nog steeds? Dat begon nadat mijn eerste boek uitgebracht werd en dat is nu nog steeds het geval. Misschien is het moeilijk voor te stellen dat iemand zijn dagen vult met het verzinnen van verhalen. Ik voel me er in ieder geval goed bij en ik zou het heel erg jammer vinden als ik, om wat voor reden dan ook, geen boeken meer zou kunnen schrijven. Schrijven behoort tot een van de dingen die mij een gevoel van geluk bezorgen.

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk? 

Op schrijfgebied kan ik niet zo snel iets verzinnen wat ik minder leuk vind. Ik denk dat ik die vraag beter aan mijn naaste familie kan stellen. Ik geef hen namelijk niet altijd de aandacht die ze verdienen. Ik besteed veel tijd aan schrijven en wanneer ik schrijf leef ik in een eigen wereldje en dat is volgens mij niet zo heel erg gezellig voor de mensen om mij heen. 

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Nee, niet in de zin van dat ik bijvoorbeeld eerst twee koppen koffie gedronken moet hebben voordat ik iets kan schrijven. Zodra ik begin met schrijven lees ik wel altijd alles door wat ik de keer ervoor heb geschreven en ga ik dat corrigeren, aanvullen en/of schrappen. Maar voor de rest heb ik geen vaste rituelen.  

Wat wilde u vroeger worden?

Naast dat ik als kind verhaaltjes verzon, tekende ik heel veel. Elke dag, om precies te zijn. Nadat ik het voortgezet onderwijs had afgerond, vond ik een fulltime baan en ben ik daarnaast een opleiding gaan volgen waarmee ik allerlei creatieve kanten op zou kunnen gaan, zoals illustreren, ontwerpen, stylen e.d. Maar plotseling kwam de liefde op mijn pad en werd de opleiding aan de wilgen gehangen. Nu denk ik nog weleens: had ik die opleiding maar afgemaakt, dan had ik in ieder geval nog een extra papiertje op zak gehad. Maar de partner van je leven vinden is natuurlijk nog veel meer waard.
Het leuke is dat een van onze dochters na het voortgezet onderwijs een opleiding tot grafisch vormgever heeft gevolgd. Waar ik destijds ben gestopt, is zij met succes doorgegaan. Onze beide dochters zijn altijd creatief bezig. Het is mooi om zoiets in je eigen kinderen terug te zien.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Favoriete schrijvers heb ik niet echt. Ik lees alles wat mij op het moment dat ik iets wil lezen aanspreekt en dus zit er nogal eens variatie in het leesvoer dat bij mij op de tafel, naast mijn bed of in de boekenkast te vinden is.  

Welke genres leest u het liefst?

Allerlei genres, van romans en spannende boeken tot reisverhalen. Al neig ik toch het meest naar romans. Eigenlijk is het zo dat ik de ene keer een vrolijk en luchtig boek wil lezen, omdat ik geen zin heb in zware of enge kost, en een andere keer kies ik voor een boek met een onderwerp waarvan ik weet dat ik daar over na ga denken, maar daar moet ik op dat moment wel voor in de stemming zijn. Ik ben iemand die haar keuze laat afhangen van de emoties die ze op dat moment voelt.  

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Of lezers iets van mijn boeken kunnen leren, dat weet ik niet. Als er al iets te leren valt, dan is het over Noorwegen. Daar spelen tot nu toe al mijn boeken zich af en gaan de lezers aan de hand van deze verhalen voor korte tijd mee op een denkbeeldige reis door dit prachtige land. Maar wanneer lezers iets uit het verhaal halen waar ze in hun eigen leven iets mee kunnen of in bepaalde situaties zichzelf herkennen en daardoor geraakt worden, dan zou ik dat erg mooi vinden. 

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

In eerste instantie zijn mijn boeken bedoeld voor vrouwen van alle leeftijden, maar in de praktijk is gebleken dat de doelgroep breder is dan verwacht. Er zijn namelijk ook mannen die mijn boeken lezen. Misschien dat een avontuurlijk land als Noorwegen hen aanspreekt. De verhalen spelen zich telkens in een andere regio af. Dat wekt bij mannen misschien nieuwsgierigheid op naar het volgende boek dat weer een ander stukje van dit land belicht en waar de personages van alles beleven te midden van overweldigend natuurschoon. Tijdens het schrijven denk ik eigenlijk helemaal niet aan een specifieke doelgroep, ik laat mijn fantasie gewoon zijn gang gaan.   

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Ja, soms. Maar daar weid ik verder niet over uit. 

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Nee. Je hebt schrijversbloed of niet. Taal en alles wat daarmee te maken heeft, dat valt te leren. Het is een groot voordeel als je daar al goed mee overweg kunt. Maar het schrijven zelf, het verzinnen van verhalen, dat moet in je zitten, lijkt mij.   

Wat zijn uw hobby’s?

Het kan niet missen: lezen. Verder wandel en fiets ik graag en maak ik af en toe wat foto’s waarmee ik, als ik in een creatieve bui ben, in een fotobewerkingsprogramma aan de slag ga. De foto’s gebruik ik op mijn blog of op Facebook en Twitter.
Rondneuzen in tijdschriften om ideeën op te doen voor het inrichten van een woning, een tuin of het opknappen van meubels is ook een leuk tijdverdrijf, met de bedoeling dat ooit eens toe te passen in ons eigen huis of in onze tuin.
Koken en bakken doe ik graag, vooral iets nieuws uitproberen. En eigenlijk zou ik het tekenen weer op moeten pakken, maar dat is er nooit meer van gekomen. Wie weet, gebeurt dat nog eens…

Wat doet u over 10 jaar?

Dat is een goede vraag. Je weet nooit wat de toekomst brengt. Mijn man en ik brainstormen vaak over dingen die we nog graag zouden willen doen en als de mogelijkheid er is om het te doen, dan moet je die mogelijkheid aangrijpen. Pluk de dag en zo, je kent het wel. Misschien reizen we over 10 jaar voor lange tijd rond in Scandinavië of misschien wonen we daar ergens in het noorden, al dan niet tijdelijk, en kan ik daar oneindig veel inspiratie opdoen om verhalen te schrijven. Of we wonen nog gewoon in Nederland. Dus wat ik over 10 jaar aan het doen ben, geen idee. Dat hangt van allerlei factoren af. Maar als het aan mij ligt schrijf ik dan in ieder geval nog steeds boeken, op welke plek dat dan ook mag zijn.

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Blijf vooral jezelf en doe je niet anders voor dan je bent. 


Het laatst verschenen boek is:

Dubbelhartig

Als Tara’s charmante echtgenoot Nick haar plotseling verlaat, vlucht Tara naar hun vakantiehuis in de Noorse bergen. Daar raakt ze al snel betrokken bij het roerige familieleven van de acht- jarige Jesse.
Marije zoekt vanwege haar uitgebluste huwelijk troost in een spannende rela- tie met Tara’s ex, totdat ze tot haar schrik zijn levensgevaarlijke andere kant leert kennen…

ISBN 9789462041097

Het boek dat hierna verschijnt is:

Aan dat boek wordt nog druk gewerkt. Er is nog geen definitieve titel bekend.

Meer boeken van deze auteur vindt u op haar website