Interview met Gerda van Wageningen

gerdavanwageningenWilde u altijd al schrijver worden?

Ik wist al jong dat het mij op school erg gemakkelijk afging om opstellen en werkstukken te maken.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Gewoon een keer een manuscript afgemaakt i.p.v. verscheuren, en dat werd meteen mijn eerste boek.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Als uitgesproken ochtendmens werk ik voornamelijk in de ochtenduren. Dan ben ik het meest productief. Soms werk ik ook de hele middag door, net hoe het uitkomt en wat ik verder voor afspraken heb.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Ja, al 35 jaar. Het is mijn voorrecht dat ik er goed van kan leven.   

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk?

Ik beperk het geven van lezingen. Het verstoort mijn schrijfritme als ik als een artiest door het het land moet op bezoek in bibliotheken etc.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Nee, gewoon elke morgen achter de pc en als het een dag niet lukt, gewoon iets anders gaan doen.

Wat wilde u vroeger worden?

Ik had graag geschiedenis willen studeren, maar destijds werd doorleren voor meisjes niet belangrijk gevonden. Dus trouwde ik jong, werd huisvrouw zoals van mij werd verwacht en klom al snel in het behang, dus begon ik te schrijven als hobby.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Yvonne Kroonenberg, Margit Söderholm, maar het meest lees ik non-fictie. ik ben erg leergierig.

Welke genres leest u het liefst?

Nonfictie dus.

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

In mijn historische romans schets ik het leven zoals het vroeger was, vooral het leven van vrouwen. In de hedendaagse romans moeten mensen problemen overwinnen en misschien neemt de lezer daar iets van mee.

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Nee.

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Slechts een heel enkele keer, b.v. de dementie van mijn moeder. En dieren komen nogal eens aan de orde. Honden, katten, paarden en vogels, dat vind ik heel leuk.

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

De Nederlandse taal moet goed geschreven kunnen worden en daar scheelt tegenwoordig het nodige aan. Dat lijkt me een extra drempel voor jongeren die willen gaan schrijven.

Wat zijn uw hobby’s?

Golfen, vogelen, zwemmen, paardrijden met mijn broer in de marathonwagen, de natuur in, ik ga graag naar musea en concerten. Eigenlijk is het een wonder dat ik nog tijd heb om te schrijven!

Wat doet u over 10 jaar?

Hopelijk schrijf ik dan nog steeds. Het woord pensioen staat niet in mijn persoonlijke woordenlijst.

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Leef dankbaar.


Het laatst verschenen boek is:

Witte Rozen

Robines tante is ernstig ziek en heeft een nieuwe nier nodig, bij voorkeur van een levende donor. De enige match in de familie lijkt Robine te zijn. Maar kan en wil ze dat? Ze hoopt ooit nog een gezin te stichten, een huis te kopen; kortom, haar eigen leven in te vullen. Aan de andere kant wordt ze door haar familie onder druk gezet om het leven van haar tante te redden. Ze staat voor een onmogelijke keuze. In deze moderne roman gaat Gerda van Wageningen in op de vraag: als je voor de keuze komt te staan tussen een ander en jezelf, wat doe je dan? Witte rozen verkent dit ethische vraagstuk met in de hoofdrol een jonge vrouw in de bloei van haar leven, wat de keuze extra ingewikkeld maakt.

ISBN 9789401902403

Het boek dat hierna verschijnt is:

In januari verschijnt Hoeve Sofie, een historische roman over de vlasteelt van 100 jaar geleden.

Meer van deze auteur vindt u op haar website