Interview met Marian Kramer

Wilde u altijd al schrijver worden?

Nee, het was niet mijn wens om schrijver te worden. Toen ik jong was, vond ik tekenen en schilderen namelijk veel leuker dan schrijven, al genoot ik er wel van als we op school een opstel moesten maken. Dat vond ik geen straf. Terwijl anderen erboven zaten te zuchten, vloeide uit mijn pen zonder moeite een verhaal. Pas jaren later, toen ik van mijn eerste partner scheidde, is schrijven een grote rol in mijn leven gaan spelen. Het was een mengeling van “wishful thinking” en bezig zijn met taal.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Ik heb de cursus Winstgevend Schrijven gevolgd eind jaren tachtig van de vorige eeuw. Het laatste werk dat ik instuurde, was de ruwe versie van “Eenzame hoogte” en heette toen nog “Carina’s carrière”. De docent was daar zo enthousiast over, dat ik dat wel als dat moment durf aan te merken.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Werken. Ik ben jarenlang ondersteuner geweest: secretaresse, management assistente, dat soort werk. Nu doe ik dat voor mezelf. Aangezien ik mijn tijd zelf kan indelen, gaat schrijven soms tussendoor, maar doe ik het verder meestal ’s avonds en in het weekend.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Nee, het is een uit de hand gelopen hobby. Ik geloof niet dat ik van mijn schrijven zal kunnen leven, dat is iets wat slechts weinigen gegeven is. 

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk? 

In schrijven? Alle aspecten van het schrijven vind ik leuk, zowel het verzinnen als het corrigeren en herschrijven. Het bezig zijn met taal gaat vanzelf.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Echt rituelen wil ik ze niet noemen, maar twee zaken zijn voor mij essentieel: ik zit het liefst aan mijn desktop-pc en heb graag muziek aan. Muziek helpt me om in de stemming te komen en die vaste pc, tja, daar ben ik nu eenmaal aan verslingerd.

Wat wilde u vroeger worden?

Zuster van de zending. Ik vond het vreselijk om de armen te zien lijden in Afrika, daar wilde ik heen om een verschil te maken. Waarom ik dat losgelaten heb, weet ik eigenlijk niet goed, waarschijnlijk omdat het creatief bezig zijn me net iets meer lag.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Die heb ik eigenlijk niet, als iemand maar vlot schrijft en niet te lange, gekunstelde zinnen maakt. Wel heb ik favoriete boeken, zoals “Echt verliefd” van Kathy Kelly, “A dark lantern” door Elizabeth Robins. 

Welke genres leest u het liefst?

Momenteel populair wetenschappelijk of sociaal-economisch werk en als ik wil ontspannen dan pak ik graag een fantasyboek.

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Dat niets onmogelijk is. Blijf jezelf, volg je dromen en laat niets je van je pad af leiden. 

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Niet specifiek, maar ik weet dat mijn boeken voornamelijk door volwassenen boven de vijfentwintig gelezen worden. 

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Absoluut. Je eigen ervaring is het belangrijkste dat een schrijver kan gebruiken. Daar heb je alle emoties bij, de voor- en nadelen van iets, de gevolgen… Onontbeerlijk, lijkt mij.

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Niet zozeer een opleiding tot schrijver, maar ik vind het wel belangrijk dat een schrijver taalkundig zijn weg kent, zowel qua grammatica als qua spelling. Overigens vind ik ook dat mensen die een goed verhaal hebben en iets minder goed zijn in het op “papier” zetten ervan de kans moeten krijgen om schrijver te zijn. Zij hebben daar echter hulp bij nodig. Persoonlijk vind ik het funest als je een niet of slecht geredigeerd pod-boek uitbrengt.

Wat zijn uw hobby’s?

Documentaires kijken, lezen, in de tuin werken, wandelen.

Wat doet u over 10 jaar?

Ik denk zo’n beetje hetzelfde als wat ik nu doe, gewoon omdat ik het heerlijk vind: werken, schrijven en genieten van het leven.

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Berust in volharding. Die spreuk gebruikte ik vroeger al. Alleen met doorzetten, volharden, kom je ergens.


Het laatst verschenen boek is:

Het grote ontwaken

Yvonne Abrahamse heeft het goed voor elkaar. Ze is dertig jaar, boekhouder, gelukkig getrouwd en sinds kort moeder van de kleine Danny. Het leven lacht haar toe, totdat ze op een dag een bijna fatale inschattingsfout in het verkeer maakt…
Als door een wonder ontwaakt Yvonne zeven jaar later uit haar coma, om te ontdekken dat voor haar niets meer hetzelfde is. Ze moet vechten om haar onwillige lichaam weer onder controle te krijgen en om te kunnen functioneren in de maatschappij. En dan zijn daar nog de dromen, die meer weg lijken te hebben van visioenen.

Het grote ontwaken is een intrigerende roman over verlies, doorzettingsvermogen en liefde, met een bovennatuurlijke rode draad er doorheen geweven.

ISBN 9789491300226

Het boek dat hierna verschijnt is:

De titel is nog een werktitel en luidt: Ayslinn van Montfort, een roman die zich eind 1200 afspeelt in Engeland en Nederland.

Lees meer over deze auteur op de website van haar uitgever