Interview met Olga van der Meer

olgavandermeerWilde u altijd al schrijver worden?

Ja, als klein kind schreef ik al verhaaltjes. Op mijn twaalfde stuurde ik mijn eerste ‘manuscript’ naar een uitgever en ik was ook nog beledigd toen dit niet werd uitgegeven. Jaren later, toen ik het weer tegenkwam bij een verhuizing, heb ik dat verhaal nog eens terug gelezen en heel hard gelachen. Er klopte niet veel van. De drang om te schrijven heb ik wel altijd gehouden.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Gewoon manuscripten op blijven sturen. Wat ik verkeerd deed was de uitgevers niet selecteren op genre, dus ik kreeg het steeds net zo hard weer terug. Tot er een keer een boek van me bij een uitgever lag die net op dat moment op zoek was naar nieuwe schrijvers. Zo is het balletje gaan rollen.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Dat verschilt nog wel eens en is afhankelijk van mijn andere afspraken en van de schooltijden van mijn dochter. In principe probeer ik ’s morgens om halfacht te beginnen, als mijn man en dochter de deur uit zijn. Meestal werk ik dan tot een uur of tien door voor ik me ga douchen en ga ontbijten. Daarna werk ik dan weer een paar uur, als ik niet weg hoef. Maar ik begin ook weleens pas om negen uur of, als ik ’s morgens andere afspraken heb staan, pas in de middag. Dat is het voordeel van thuis werken, je kunt je uren zo indelen als het beste uitkomt. Soms loopt een verhaal niet zoals het in je hoofd zit en lukt het niet om iets goed te verwoorden. Dan stop ik er lekker mee en ga ik later of de volgende dag weer verder.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Schrijven is mijn beroep, ik heb er geen andere baan meer naast. Behalve boeken schrijf ik ook in opdracht korte verhalen voor tijdschriften. Gemiddeld schrijf ik zo ongeveer dertig uur per week, denk ik.

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk?

Eigenlijk niet. Ik vind het heerlijk om alleen thuis te zijn en mijn fantasie de vrije loop te laten achter de computer. Het indelen van mijn eigen werkuren bevalt me prima en het feit dat ik lekker een dagje kan niksen als ik daar zin in heb ook. Schrijven is gewoon het leukste werk van de wereld. Als ik even genoeg heb van het alleen zijn, zijn er genoeg plaatsen of mensen waar ik dan naar toe kan gaan. Dus nee, ik kan geen nadelen bedenken.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Nee, ik ga gewoon zitten en ik begin. Wel zorg ik er altijd voor dat alles om me heen opgeruimd is, want als het rommelig is kan ik niet lekker werken. Daar stoor ik me dan aan.

Wat wilde u vroeger worden?

Schrijver dus. En mode ontwerpster, maar dat is nooit goed uit de verf gekomen. Ik tekende wel altijd poppetjes met de meest rare kleding aan, maar ik heb verder niets met mode. Dat interesseert me niet.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Jill Mansell, Sophie Kinsella, Saskia Noort en Sidney Sheldon.

Welke genres leest u het liefst?

Dat verschilt nog wel eens. Ik hou van chicklits, maar ook van thrillers. Ik ben niet echt een alleslezer, maar hou wel van diversiteit. Jarenlang heb ik eigenlijk alleen familieromans gelezen, vandaar dat ik zelf ook dat genre ben gaan schrijven. Dat lees ik overigens nog steeds graag, maar er zit nu wel wat meer variatie in mijn interesses.

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Wie ben ik om mensen iets te leren? Met die intentie schrijf ik niet. Wat ik wil bieden is een paar uur heerlijke ontspanning en een einde waar je een goed gevoel van krijgt. Dat hoeft niet perse een happy end te zijn in de vorm van twee mensen die elkaar voor het leven vinden, dat kan ook op andere manieren.

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Niet echt, ik richt me tot iedereen die van dit genre boeken houdt en dat zijn zowel jongeren als bejaarden. Wel voornamelijk vrouwen. Als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat ik vooral voor mezelf schrijf, omdat ik het verhaal wil vertellen dat in mijn hoofd zit. Ik ben nooit zo met het lezerspubliek bezig tijdens het schrijfproces, al vind ik het wel prettig als ik respons krijg van lezers.

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Indirect natuurlijk wel, want je schrijft vanuit jezelf. Ik hoef iets echter niet meegemaakt te hebben om erover te kunnen schrijven. Gelukkig niet! Maar een mens vormt zich door wat hij beleeft en die ervaringen neem je mee in hoe je tegen zaken aankijkt en dus ook in wat je schrijft.

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Niet om een verhaal te kunnen bedenken en uit te werken, maar kennis van de Nederlandse taal is natuurlijk wel een vereiste. Een boek dat wemelt van de spelfouten kan niet. Zelf heb ik wel een cursus creatief schrijven gevolgd, om te leren hoe je een verhaal opbouwt en hoe je naar een einde toewerkt. Voor die tijd schreef ik in het wilde weg en waren dat de kritiekpunten die ik vaak te horen kreeg.

Wat zijn uw hobby’s?

Schrijven is behalve mijn werk ook mijn grootste hobby. Verder lees ik veel, ik teken portretten en ik zwem graag. Ook hou ik van kijken naar dramaseries en comedy’s, het liefst op dvd, zodat ik een aantal afleveringen achter elkaar kan kijken wanneer ik daar zin in heb. Ik ben ook vrijwilligster bij een showband, wat erg leuk is. Zelf maak ik geen muziek, maar ik heb daar in de activiteitencommissie gezeten en tegenwoordig help ik met de PR en regel ik muzikale huisbezoeken van Sinterklaas en zijn Pieten.

Wat doet u over tien jaar?

Ik kan niet in de toekomst kijken en plannen op de lange termijn maken heb ik afgeleerd, want het leven loopt altijd anders dan je verwacht. Ik hoop dan in ieder geval nog steeds alles te kunnen doen wat ik leuk vind, maar misschien zijn dat dan wel heel andere dingen dan waar ik nu van geniet.

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Geniet van iedere dag, blijf lachen en probeer positief te blijven. Een mens heeft geen invloed op wat je overkomt, wel in hoe je ermee omgaat.

Het laatst verschenen boek is:

Met open ogen

Vuur en vuur en twee héél korte lontjes: dat kan nooit goed gaan! Met open ogen van topauteur Olga van der Meer is een heerlijke roman over twee mensen die smoorverliefd op elkaar zijn, maar ook het bloed onder elkaars nagels vandaan halen. Nee, tussen Rens en Kirsten is het nooit saai! Omdat hun liefde net zo hoog oplaait als hun ruzies, durven ze het aan om een nieuwe stap te zetten in hun relatie: ze gaan samenwonen. Dan gaat het in sneltreinvaart fout. Rens blijkt heel wat gecompliceerder dan Kirsten dacht. Zijn driftbuien worden steeds erger en als hij haar op een dag een oplawaai verkoopt, is het wat haar betreft voorbij. Maar daar denkt Rens heel anders over.

ISBN 9789020533941

Het boek dat hierna verschijnt is:

Er komen dit najaar twee boeken van me uit.

Stroomversnelling, over een vrouw wiens leven plotseling totaal omslaat als haar man erachter komt dat ze een verhouding heeft. Ze komt voor de nodige problemen te staan voor ze de situatie kan accepteren zoals die is.

Het tweede boek is Een man voor Fleur. Dit gaat over een gescheiden vrouw met vier dochters, die graag weer een langdurige, diepgaande relatie wil. Haar dochters helpen haar met deze zoektocht. Als ze een man vindt, durft ze dat om diverse redenen echter niet tegen haar dochters te vertellen.

Meer over deze auteur leest op haar website

Volg, like en deel het Valentijngenootschap: