Interview met Simone Foekens

Wilde u altijd al schrijver worden?

Nou nee, ik wilde wel altijd al een boek schrijven. Dat je dan eigenlijk automatisch een schrijver bent, daar stond ik niet zo bij stil.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Op gegeven moment realiseerde ik me dat een boek er niet vanzelf komt en dat je er ooit aan moet beginnen. Dat deed ik en schreef ‘Gedropt’, een jeugdboek over een meisje dat met mishandeling te kampen heeft. Toen ik het naar een uitgever stuurde, werd het gelukkig meteen uitgegeven. Daarna volgden nog verschillende kinderboeken en inmiddels ook een aantal romans.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Idealiter doe ik zodra mijn jongste dochter naar school is, snel de noodzakelijke huishoudelijke dingen, drink een kop koffie en zet daarna de laptop aan tot de school uitgaat.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Absoluut.

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk? 

Nee, hooguit dat het weleens lastig is een goed ritme vast te houden, maar dat is inherent aan de gezinssituatie met kinderen in verschillende fases en daardoor met heel verschillende ritmes, van basisschool tot student met onregelmatige bijbaan en alles daar tussenin.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Niet echt, ik drink sloten koffie, maar dat doe ik altijd en is dus geen typisch schrijfritueel.

Wat wilde u vroeger worden?

Ik wilde iets met scheikunde en/of biologie doen, maar helaas ontwikkelde ik zulke heftige allergieën dat dat geen optie meer was.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Ik lees veel binnen- en buitenlandse auteurs erg graag. Moet ik een naam noemen, dan is het een ouderwetse: Sanne van Havelte. Haar boeken hebben een heerlijke sfeer en de hoofdpersonen van haar boeken hebben altijd op de een of andere manier een familie- of vriendenband met personen uit haar andere boeken, al zijn ze prima los van elkaar te lezen. Het komt tegemoet aan het gevoel dat ik vaak heb na het lezen van een mooi boek en dat u misschien ook wel herkent: Hoe gaat het verder met ze?

Welke genres leest u het liefst?

Ik lees eigenlijk alles, behalve horror, en met sf heb ik ook niet zoveel. Na een paar (familie)romans pak ik graag een spannend boek en omgekeerd.

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Mijn boeken zijn niet specifiek bedoeld om ervan te leren. Het is mijn doel lezers een paar heerlijke uren leesplezier te bezorgen. Natuurlijk zijn er weleens onderwerpen waar iemand niet zo veel vanaf weet en dan zal de lezer daarover meer te weten komen, maar dat is niet het eerste doel.

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Meestal wel, zeker voor mijn jeugdboeken moet ik de leeftijdsgroep goed voor ogen hebben.

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Dat gebeurt weleens. Daarmee worden mijn boeken overigens niet meteen autobiografisch, want het zit vaak in kleine dingen en gebeurt vaak onbewust. In mijn eerste boek (Gedropt) schreef ik dat de kinderen een stroopwafel kregen (‘een koek’ vond ik zo saai en maakte er daarom een stroopwafel van) en iedereen die bij ons kwam, was dat opgevallen, want wij aten veel stroopwafels. (Dat klopte, want mijn jongste zoon houdt niet zo van koek, maar wel van stroopwafels en omdat ik het zo ongezellig vond als hij steeds weigerde, hadden we vaak stroopwafels bij de koffie).

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Nee, ik denk dat je autodidact kunt zijn. Een goed taalgevoel is een voordeel en verder zijn veel lezen en openstaan voor opbouwende kritiek belangrijk. Oefening baart kunst, of zoals een juf zei: ‘Leren door proberen’.

Wat zijn uw hobby’s?

Eigenlijk heb ik te veel hobby’s (of te weinig tijd). Ik wandel veel, wat ik meestal combineer met geocachen en/of munzee (beiden zijn op GPS gebaseerde speurtochten), ik handwerk en knutsel graag (al dan niet met de kinderen), ik heb veel plezier in wat ik doe als secretaresse bij de christelijke auteursvereniging Schrijvenderwijs, ik houd van (trein)reizen en museumbezoek en uiteraard ben ik gek op lezen.

Wat doet u over 10 jaar?

Hetzelfde, hoop ik!

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Lezen is dromen met open ogen.


Het laatst verschenen boek is:

Glinsterzwart (maart 2014) (roman)

Die vraag stelt Helga zichzelf in Glinsterzwart van Simone Foekens. Helga is al heel lang niet meer gelukkig in haar huwelijk met de depressieve en egoïstische Piet. In haar donkerste momenten droomt Helga zelfs dat Piet dood is. Dat zou haar leven zo veel makkelijker maken Met een schok realiseert ze zich dat ze tegen de tien geboden ingaat door hem dood te wensen. Maar dat er iets moet gebeuren, is wel duidelijk. De komst van een jonge vrouw in het leven van haar zoon lijkt een doorbraak met zich mee te brengen.

ISBN 9789401902212

 

Bart wordt verkeersagent (september 2014) (kinderboek)

Het boek dat hierna verschijnt is: Een nog titelloze roman

Meer boeken vind je op de website van deze auteur.