Interview met Ynskje Penning

Wilde u altijd al schrijver worden?

Tijdens een beroepentest, zag ik dat het vak van schrijver in de lijst van mogelijkheden stond. Ik had me als 16 jarige nooit gerealiseerd dat je daar je beroep van kon maken. Ik heb er snel 5 kruisjes voor gezet. Het hoogste aantal dat toegestaan was.

Hoe bent u ontdekt als schrijver?

Ik heb me zelf indertijd aangemeld bij uitgeverij Van Gorcum in Assen. Zij hebben in de 70-er jaren mijn eerste boeken uitgegeven.

Hoe ziet uw werkdag eruit?

Wisselend, ik hou er geen strakke dagplanning op na. Eigenlijk werk ik altijd ook in de weekends. Als ik zin heb stop ik zo nu en dan of bezoek iemand, of ga met vakantie.

Ziet u schrijven als uw beroep?

Jazeker!

Zijn er punten die u minder leuk vindt in dit werk?

Nee, anders was ik er wel mee gestopt vermoedelijk.

Heeft u vaste schrijfrituelen?

Nee.

Wat wilde u vroeger worden?

Schrijver en beeldhouwer. En dat is wat ik doe.

Wie zijn uw favoriete schrijvers?

Mulisch, Marquez, Ellis Peters

Welke genres leest u het liefst?

Historische romans, soms thrillers, romans

Wat kunnen lezers van uw boeken leren?

Dat je je kracht kunt tonen en niet de moed moet opgeven.

Richt u zich specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Jazeker. Je doet je best je lezerspubliek te leren kennen.

Verwerkt u eigen ervaringen in uw boeken?

Zelden. Mijn leven is niet interessant genoeg om er een boek aan te wijden.

Vindt u dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Dat hangt er van af. Sommige mensen willen het graag maar kunnen het niet en leren het nooit. Anderen hebben een geboren aanleg, die hooguit wat bijgeschaafd zou moeten worden. En je hebt allerhande tussenvormen.

Wat zijn uw hobby’s?

Ik luister graag naar klassieke muziek.

Wat doet u over 10 jaar?

Vermoedelijk nog steeds hetzelfde!

Wat is een lijfspreuk die het beste bij u past?

Ik ben lekker bezig!


 

Laatst verschenen boek van deze auteur:

Emo’s labyrint – historische thriller

In het jaar 1211 schonken de parochianen van Wierum hun kerk aan Nijeklooster. De bisschop van Munster maakte de schenking ongedaan en veroordeelde de monniken. Abt Emo was diep verontwaardigd over zoveel onrechtvaardigheid. Hij reisde midden in de winter naar Rome om gerechtigheid te gaan halen bij paus en curie. Hij raakte ongewild betrokken in de grote politieke problemen van die tijd, de Albigenzenkruistocht en de kinderkruistocht, de oorlog tegen de Saracenen, de strijd om de Duitse keizerskroon en de problemen rond Constantinopel dat tijdens de 4-de kruistocht ingenomen was door o.a. Boudewijn van Vlaanderen. In barre weersomstandigheden trok Emo tijdens de kerstdagen over de ruim 2000 meter hoge pas de Mont Cenis en maakten kennis met de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan in een meedogenloze natuur. Op 19 januari bereikte hij uitgeput Rome, waar hij een weinig meewerkende kerkelijke ambtenarij aantrof. Emo kreeg na 50 dagen van onversaagde vasthoudendheid een pauselijke bul uitgereikt, waarvoor hij flink moest betalen. De kosten van het lange verblijf in het dure Rome waren de pan uit gerezen en Emo’s geld was op. Enkele Friese kooplieden kochten de bul voor hem en namen het document als onderpand mee naar Bologna, waar Emo het terug kon kopen. Emo kreeg in Pavia geld los, reisde in grote haast door naar Bologna en wachtte vol ongeduld op de kooplieden. Toen deze eindelijk arriveerden bleken ze overvallen te zijn door de keizerlijke troepen, die hen alles wat van waarde was, hadden afgenomen inclusief de pauselijke bul. Alle kosten en moeiten waren voor niets geweest, Emo stortte in…

ISBN 9789081609913

De volgende roman die verschijnt is Geluk keert terug

Meer over deze auteur vind je op haar website

 

Volg, like en deel het Valentijngenootschap: