Jolanda de Faria – auteur

Laat ik mij even voorstellen: mijn naam is Jolanda de Faria- van der Velden. Ik ben geboren in Delft maar woon al jaren op het prachtige Goeree Overflakkee.

Als kind vond ik het geweldig interessant om gedichten (lees: rijmpjes) te schrijven maar ik had nooit gedacht dat ik mijzelf nog eens auteur mocht noemen.
Eén van de eerste vakken die ik moest geven toen ik op de Pabo zat, was vertellen. Ik weet nog de kritiek toen ik voor het eerst een verhaal voor de klas moest vertellen onder het toeziend oog van twee Pabodocenten. Ik kon geweldig vertellen maar mijn verhaalkeuze was niet zo best… Het betreffende verhaal zat volgens hen vol vooroordelen en stereotype karakters, geen voer voor de tere kinderzielen. In de loop van de jaren voor de klas was er één activiteit die ik heel graag deed; je raadt het al; vertellen. Mijn Bijbelverhalen lopen altijd ontzettend uit en dan nog zuchtten de kinderen dat het veel te snel klaar is. Waar menig collega met trillende knieën naar voren loopt om het kerstverhaal in de kerk te vertellen, zit ik te popelen om te mogen gaan. Er gebeurt iets moois als je vertelt; je schetst met woorden een nieuwe wereld. Iedereen vormt zijn eigen beeld, schept zijn eigen verwachtingen terwijl ze meelopen in het verhaal.

Hoe vaak heb ik wel niet gezegd dat ik best verteller van beroep wilde zijn. Nu kan ik zeggen dat ik daarnaar op weg ben. Ik sta nog steeds voor de klas maar ik hoop dat ik de kans krijg om fulltime te gaan schrijven.

Ik ben zelf een echte liefhebber van romans; op vakantie gaat er altijd een enorme stapel boeken mee van dit genre. Mijn favoriete schrijvers zijn: Margreet Maljers, Weija Bergman, Francine Rivers, Mary Stewart, Lynn Austin en Madeleine Brent. Ik houd van een boek met een goed verhaal, een sympathiek hoofdpersoon en een mooi einde. Soms hoor ik mensen weleens roepen dat in het echte leven er niet van die mooie eindes zijn… Dat is ook zo, maar daarom mag je er wel van dromen! Ik probeer in mijn boeken ook mijn visie op God en geloof over te dragen en ik geloof in een geweldig einde!

In mijn eerste boek, Verborgen Bloesem, schrijf ik over een jonge vrouw die op de vlucht is voor haar verleden. (Spoiler-alert!!) Ze heeft abortus gepleegd en straft zichzelf door zich bepaalde dingen te ontzeggen. Het verhaal en de persoon zijn fictie maar ik heb helaas zelf een abortus ondergaan. In het boek leert Hannah zichzelf te vergeven en dat stukje is zo’n beetje één op één mijn verhaal. Ik hoop dat ik met mijn boeken iets kan delen over hoe God je leven kan veranderen, je sterker kan maken.

Mijn doelgroep is vrouwen tussen de 16 en de 90, maar grappig genoeg is één van mijn grootste fans een man!

Ik geniet zelf enorm van het bedenken van de verhalen; het lijkt net of je een paar hele goede vrienden erbij hebt gekregen en het is moeilijk om afscheid te nemen als je definitief je manuscript afrondt. Mijn lezers ervaren dat ook zo, ze waren zo blij dat ik in mijn tweede boek verder ging met een aantal personen.

Wat betreft hobby’s; op mijn website kun je ook lezen dat ik eigenlijk het hele creatieve pakketje wel gekregen heb: schilderen, tekenen, musiceren, dans, drama, schrijven. Dat zijn de dingen die ik graag doe, naast lezen natuurlijk.

Wat zou mijn lijfspreuk kunnen zijn?

Woorden hebben kracht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *