Margreeth Kooiman

Schrijven heeft altijd een grote rol in mijn leven gespeeld. Voor mijn werk als communicatiemedewerker schreef ik informatieve stukken over ontwikkelingslanden, vaak ook voor kinderen. Erg leuk om te doen. Een aantal jaar geleden ben ik voor mezelf begonnen, waardoor er meer ruimte in mijn hoofd kwam. Zo ontstond geleidelijk aan een idee voor een familieroman.

Het verhaal is vooral gebaseerd op ervaringen van mensen om mij heen. Dat is het mooie van schrijven. Overal zie en hoor je dingen waar je iets mee kunt. Smelt die dingen samen en je hebt een nieuw verhaal. Natuurlijk heb ik ook gebeurtenissen verzonnen. De vraag wat mensen drijft, boeit me. Waarom doet iemand iets of waarom juist niet? Wat zit daarachter?

Ik ben graag en veel in Frankrijk. Mijn indrukken daar hoop ik in mijn volgende romans te verwerken.

Als ik niet schrijf, zit ik meestal met mijn neus in andermans boeken. Het stapeltje naast mijn bed is een cocktail van heel uiteenlopende boeken. Liefdesromans, gebundelde columns van Martin Bril en Sylvia Witteman. Vertaalde literatuur, bijvoorbeeld van Roddy Doyle. Maar ook klassiekers van Louis Couperus, om de hersenspieren soepel te houden.