Kerstcolumn – Reina Crispijn

Schone Schijn

Bij ons in de bakkerij werkte een man van een jaar of veertig die Jacob heette. Hij was slank, lang, had een rond babygezicht dat omkranst werd door krullend haar. Zijn onschuldige, blauwe ogen keken zachtmoedig de wereld in en hij was altijd bereid om iemand te helpen. Je zou hem bij wijze van spreken al je geld kunnen toevertrouwen. Kortom: als je een paar vleugels op zijn rug plakte, zou hij sprekend op een engel kunnen lijken. […]