Tamara Haagmans

Mijn eerste grote boekenliefde waren thrillers. Horror. Stephen King. (Ik las de eerste toen ik zes was. Stiekem…) Het bleef zo tot ik rond mijn veertiende ongeveer de bouquetboekjes ontdekte. Lekker nergens aan denken en wegzwijmelen bij grote sterke mannen en mooie vrouwen. Lezen en schrijven zit in mijn bloed, en net als ademhalen is het voor mij iets dat móet. Iets wat ik niet achterwege kan laten en gewoon móet doen.
Ergens in 2011 zag ik hem: een oproep voor een schrijfwedstrijd (Van Luitingh sijthoff). Ik deed mee, en eindigde op de longlist, bij de beste 15. Ik weet niet wat ik had gedaan als dat niet het geval was geweest, maar daar begon het. Ik zocht alle schrijfwedstrijden op die ik kon vinden, en hoewel ik dolgraag een thriller wilde schrijven, bleven de romantische verhalen aan me trekken.
Ik schreef een verhaal voor de bouquet-schrijfwedstrijd en in diezelfde tijd een erotische roman voor de wedstrijd van Secretpages. Die eerste is niets geworden, maar met die roman haalde ik de vierde plek. De redacteur daar wees me op de site van Tinteling Romance, die toevallig ook een wedstrijd hadden op dat moment.

Deze wedstrijd won ik tot mijn grote verbazing, wat me een plek in een boek opleverde, én een contract bij uitgeverij Tinteling Romance. Ik schreef voor hen de ‘Lot uit de loterij’-serie en samen met iemand anders ‘Het glazen hart’ waarvan de opbrengst naar Serious request ging.
Een jaar later won ik de Eroscripta verhalenwedstrijd, en weer een publicatie in een boek en een tijdschrift. Op dat moment was het me wel duidelijk dat dit was wat ik moest doen. Wat ik wilde doen. Ik besloot om alleen nog maar romantische en erotische dingen te gaan schrijven, nam een aanbod om aan elke week een verhaal voor een groot lifestyleblog te gaan schrijven, en toen gebeurde het:

De romantische verhalenwedstrijd van ‘Het Valentijngenootschap’.
Alsof het zo moest zijn: dat was wat ik wilde en waar letterlijk mijn hart lag. Dus schreef ik twee verhalen, stuurde ze in, maakte met andere deelnemers afspraken dat we naar de uitreiking zouden gaan, en dat was het. Tot we die 11e februari door de sneeuw naar de uitreiking ploegden en ik een paar uur later mijn naam hoorde roepen als ‘De winnaar.’ Van meer dan 60 inzendingen was de jury unaniem over het mijne. Een van de mooiste momenten in mijn (nog niet zo heel lange…) schrijversbestaan. Ook al zijn alle foto’s van dat moment foto’s met open mond en verbijsterde blik…

Nu in 2018 mijn tweede serie bij Tinteling Romance uitkomt en er nog een hele hoop andere leuke dingen op stapel staan, leek het me een mooi moment om eindelijk lid te worden van het Valentijngenootschap, iets wat ik al sinds de winst van die wedstrijd riep maar er steeds niet van kwam. Ben je na het lezen van dit ‘voorstelrondje’ nog niet tevreden? Dan kun je op mijn website nog verschillende dingen vinden die ik al heb gedaan en nog ga doen, en linkjes naar mijn boeken.

Website

Volg, like en deel het Valentijngenootschap:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *